Het maken van een tuinontwerp gaat vaak vanuit de basiswensen van de klant, ze willen een zonneterras, vijver, pergola, een groen gevoel, rechte lijnen – dan is het feitelijk een soort puzzel die stukje bij beetje samen komt. De materialen en planten bepalen de sfeer van de tuin. Maar het maken van een ontwerp voor de tuin vanuit gevoel is toch een ander proces. Het gevoel doet iets met je, het geeft je een bepaald beeld.

Voor de tuinenfestival in Appeltern mocht ik ook een ontwerp maken. Vanuit het gevoel GEVANGEN. Ja, wat voetuincolumnlde ik daarbij? Ik dacht aan een cirkel waar je niet uitkomt. Of aan een eiland waar je niet af kan komen. Of een pad dat leidt naar een beklemmende plek. Het gevoel van gevangenschap zit bij mij ook in de manier wij naar planten kijken, we willen graag dat de plant zo groeit of samen gaat met die plant, de natuur heeft weinig vrijheid in onze tuinen.

Het gevoel van ‘de gevangenschap van de natuur’ is de basis van het ontwerp geworden. Een tuin die mensen wijst op de ruimte en de verbindingen die planten nodig hebben, net als wij sociale netwerken nodig hebben om tot bloei te komen. Wij willen ook graag in alle vrijheid met elkaar omgaan.

‘de gevangenschap van de natuur’ is de basis van het ontwerp

De tuin ziet eruit als een netwerk van planten, een groep grassen, bodembedekkers, heesters, kruiden en fruitbomen staan ‘gezellig met elkaar te kletsen’ en de verbondenheid zie je door de palen die er om heen staan als kader en de telefoondraden verbinden de planten met elkaar. Een bijkomend voordeel voor de planten is dat de mens ook niets kan doen en hen met rust laat.

Ver-bin-ding van mens met natuur is eigenlijk loslaten, vrijlaten. Kunnen wij dat? Kijk voor het eindbeeld op de facebookpagina @FestivaltuinVerbinding